Vetrarfuglatalningar Náttúrufræðistofnunar Íslands er ein elsta og lengsta samfellda vöktun sem stunduð hefur verið hér á landi, og hefur Þekkingarsetrið lagt þeim lið síðustu ár. Talningarnar eru á föstum dögum í kringum áramót og er markmið þeirra að safna upplýsingum um fjölda og dreifingu fugla að vetrarlagi. Sölvi Rúnar Vignisson, líffræðingur hjá Þekkingarsetrinu gengur og telur tvö snið sem ná frá Hvalsnesi að höfninni í Garði. Þetta svæði er ríkt af fuglalífi þar sem margir fuglar nýta fjörur og sjóinn í kringum Rosmhvalanesið. Þessi litli Hafryðill hefur fokið upp á land í síðustu lægðum en hann var hress og kátur með að komast aftur í sjóinn. Haftyrðillinn er minnsti svartfuglinn var eitt sinn íslenskur varpfugl en síðasta staðfesta varpið hér við land 1993. Hann verpur á norðlægari slóðum og sést reglulega allt í kringum landið.
Þessi lóuþræll var litmerktur við rannsóknir Þekkingarsetursins í sumar í Friðlandinu í Flóa. Endurheimtur íslenskra Lóuþræla eru sjaldgæfar en þetta er í fyrsta sinn sem litmerktur einstaklingur sést erlendis. Hann sást af Hollenskum fuglafræðinum sem voru við rannsóknir við Banc d’arguin í Máritaníu. Hér sést hann litmerkur síðasta sumar.
